×

Kiedy, jak i dlaczego zarejestrować się do VAT-UE?

Kiedy, jak i dlaczego zarejestrować się do VAT-UE?

Najogólniej rzecz biorąc, do VAT-UE rejestrujesz się, gdy chcesz dokonywać  transakcji z zagranicznymi kontrahentami z państw członkowskich UE.


Obowiązek zarejestrowania się do VAT-UE spoczywa na Tobie, gdy:

  • jesteś czynnym podatnikiem VAT i planujesz dokonać wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (WNT);
  • nie jesteś czynnym podatnikiem VAT, korzystasz z podmiotowego zwolnienia (bo wartość Twojej sprzedaży nie przekroczyła 200 tys. zł), ale wartość Twoich WNT przekroczyła kwotę 50 000 zł w roku;
  • importujesz zza granicy usługi, których miejscem opodatkowania jest Polska;
  • świadczysz usługi, których miejscem opodatkowania nie jest Polska lecz inne państwo członkowskie UE, a obowiązek zapłaty podatku spoczywa na ich nabywcy.

Procedura rejestracji do VAT-UE

Koniecznie zarejestruj się, zanim dokonasz pierwszej transakcji wewnątrzwspólnotowej. Do rejestracji służy formularz VAT-R – ten sam, na którym dokonuje się rejestracji do VAT. Jeśli jesteś czynnym podatnikiem VAT, wystarczy zaktualizować zgłoszenie VAT-R.

Jak możesz się zarejestrować:

Zgłoszenie o rejestracji trzeba przedłożyć właściwemu naczelnikowi US. Uprzedzając pytania o to, czy rejestracja do VAT-UE anuluje zwolnienie z VAT – nie anuluje. Zwolnienie podatkowe dalej działa.

Numer nadania VAT-UE znajduje się formularzu VAT-5UE. Jako aktywny podatnik VAT-UE uzyskujesz europejski identyfikator podatkowy i będziesz widoczny w VIES. VIES jest systemem weryfikacji podatników, prowadzonym przez Komisję Europejską. Dzięki niemu Ty możesz sprawdzić zagranicznego kontrahenta, a on może sprawdzić Ciebie. System ten ułatwia i usprawnia wymianę informacji dotyczących podatku VAT pomiędzy krajami  Unii Europejskiej oraz ma na celu zwalczanie oszustw podatkowych.

Termin składania deklaracji VAT-UE

Deklaracje VAT-UE składa się drogą elektroniczną w trybie miesięcznym. Po miesiącu rozliczeniowym, w którym nastąpiła transakcja wewnątrzwspólnotowa, składasz informację podsumowującą VAT-UE do 25-ego dnia kolejnego miesiąca.

Biegły rewident – 7 najczęściej zadawanych pytań o badanie biegłego rewidenta

Roczne sprawozdanie finansowe jest jednym z najważniejszych dokumentów w księgowości, który obrazuje sytuację finansową podmiotu za pomocą danych liczbowych. W niektórych sytuacjach sprawozdanie podlega badaniu osoby z zewnątrz. Jest nią biegły rewident. Kim jest, kiedy badanie biegłego rewidenta jest wymagane ustawowo oraz w jakim okresie najlepiej podpisać z nim umowę – wszystkiego dowiecie się z poniższego artykułu.

1.     Kto decyduje o wyborze biegłego rewidenta?

Decydentem w sprawie wyboru biegłego rewidenta jest organ zatwierdzający sprawozdanie finansowe. W zależności od podmiotu mogą to być:

  • wspólnicy;
  • właściciele;
  • organ wskazany w statucie jednostki (np. Rada Nadzorcza).

2.     Jak wybrać biegłego rewidenta?

  • Sprawdź kwalifikacje – biegły rewident posiada wykształcenie związane z rachunkowością, ekonomią lub finansami. Należy do Krajowej Izby Biegłych Rewidentów (KIBR) i z łatwością można sprawdzić w rejestrze jego status i reputację. Jeśli chodzi o referencje, tutaj kwestia jest dość złożona – czasami biegły musi orzec na niekorzyść klienta, dlatego pomimo wysokiej jakości pracy, referencje od poprzedników mogą być niemiarodajne.
  • Porównaj doświadczenie rewidenta z potrzebami własnej organizacji – dotyczy zwłaszcza, gdy Twoją firmę obejmują specyficzne regulacje i wymogi księgowe.
  • Zadbaj, by była to osoba w żaden sposób niepowiązana z Twoją organizacją – biegły rewident w swojej pracy musi zachować niezależność i obiektywność. Jest to ważne, aby bez wystąpienia konfliktu interesów mógł zapewnić rzetelne i niezależne oceny, kontrole i badania.

3.     Kiedy badanie biegłego rewidenta jest wymagane ustawowo?

Badanie biegłego rewidenta według art. 64 Ustawy o rachunkowości wymagane jest w przypadku sprawozdania finansowego:

  • spółki akcyjnej;
  • spółek przejmujących i nowo zawiązanych sporządzone za rok obrotowy, w którym nastąpiło połączenie;
  • podmiotu, który spełnił dwa z poniższych kryteriów:
    • osiągnął przychody powyżej 5.000.000 EUR;
    • zatrudnił w skali roku 50 osób (w przeliczeniu na etaty);
    • osiągnął sumę bilansową powyżej 2.500.000 EUR;
  • banku krajowego lub oddziału banku zagranicznego;
  • instytucji kredytowej;
  • zakładu ubezpieczeniowego lub oddziału zakładu ubezpieczeń;
  • zakładu reasekuracji lub oddziału zakładu reasekuracji;
  • krajowej instytucji finansowej związanej z płatnościami lub pieniędzmi elektronicznymi);
  • podmiotu prowadzącego księgi według Międzynarodowych Standardów Rachunkowości;
  • jednostki działającej w oparciu o przepisy o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;
  • SKOK.

4.     Na jaki okres jest zawierana umowa z biegłym rewidentem?

Wszystko zależy od tego, czy badanie jest obligatoryjne czy nie. W tym pierwszym przypadku umowę zawiera się na minimum 2 lata (choć nic nie stoi na przeszkodzie, by zawrzeć ją na dłużej – takie rozwiązanie jest zazwyczaj gwarantem stałych stawek).

Umowa o wykonanie badań dobrowolnych może być zawarta na rok.

Jeśli jednostka podlega badaniu za dany rok, warto pamiętać, aby tę umowę zawrzeć w terminie umożliwiającym biegłemu wzięcie udziału w inwentaryzacji. W przeciwnym razie biegły może wystawić opinię z zastrzeżeniem.

5.     Jakie jest zadanie biegłego rewidenta badającego sprawozdanie finansowe?

Celem biegłego jest sprawdzenie, czy sprawozdanie finansowe (w tym księgi rachunkowe) są wolne od uchybień i zniekształceń istotnych dla użytkowników. Istotnych tzn. takich, które mogą sprawić, że na ich podstawie w przyszłości będą np. nieprawidłowo wycenione aktywa, a w dalszej perspektywie – podjęte zostaną niewłaściwie decyzje (w tym inwestycyjne). Aby wykryć takie zniekształcenia (błędy lub celowe manipulacje), biegły rewident stosuje odpowiednie procedury audytowe.

Ostatecznie biegły rewident może postąpić na 4 sposoby:

  • wydać opinię bez zastrzeżeń,
  • wydać opinię z zastrzeżeniami (która nie podważa ogólnej pozytywnej oceny),
  • wydać opinię negatywną,
  • odmówić wydania opinii.

Biegły rewident ma prawo do odmowy wydania opinii jeśli nie będzie mógł uzyskać wystarczających materiałów do przeprowadzenia badania.

6.     Co jeśli nie zgadzam się z biegłym?

W przypadku uwag do opinii biegłego, warto umówić się na spotkanie by omówić wszystkie kwestie, w których są różnice zdań. Biegły rewident bazując na przekazanej mu dokumentacji może rzeczywiście odnieść mylne wrażenie co do stanu faktycznego. Aby tego dowieść , należy wskazać te konkretne miejsca w sprawozdaniu, powołując się na obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawiając konkretne dowody – faktury lub umowy.

7.     Jakie są skutki niepoddania sprawozdania finansowego obligatoryjnemu badaniu? 

Według art. 79 pkt 1 ustawy o rachunkowości, kto nie poddał sprawozdania finansowego obligatoryjnemu badaniu, podlega grzywnie lub karze ograniczenia wolności. Odpowiedzialność wykonywania obowiązków w zakresie rachunkowości spoczywa zasadniczo na kierowniku jednostki. To jemu grożą sankcje karne.

Inne konsekwencje takiego zaniedbania to:

  • niemożność zatwierdzenia sprawozdania;
  • brak możliwości podziału lub pokrycia wyniku finansowego;
  • niemożność udostępnienia wspólnikom, akcjonariuszom lub członkom podmiotu opinii i raportu biegłego rewidenta w wymaganym terminie,
  • brak możliwości złożenia opinii biegłego rewidenta (oraz odpisu uchwały bądź postanowienia organu zatwierdzającego o jego zatwierdzeniu i podziale zysku lub pokryciu straty) do ogłoszenia sprawozdania finansowego.

Jeśli masz pytania, zachęcamy do kontaktu. Nasi specjaliści wyjaśnią wszelkie wątpliwości.