1. Cel działalności fundacji

„Zwykła” fundacja: Zgodnie z ustawą o fundacjach z 1984 roku, fundacje mogą być powoływane, by realizować cele społecznie lub gospodarczo użyteczne. Przykładami takich celów są m.in. ochrona zdrowia, rozwój nauki, oświata, kultura, opieka społeczna czy ochrona środowiska. Fundacje te nie mogą być zakładane w celu zaspokojenia prywatnych potrzeb założyciela ani członków jego rodziny.

Fundacja rodzinna: Wprowadzenie fundacji rodzinnej do polskiego systemu prawnego w 2023 roku miało na celu ochronę majątku rodzinnego oraz umożliwienie przekazywania go kolejnym pokoleniom. Fundacje rodzinne nie muszą realizować celów społecznych, a ich głównym zadaniem jest zarządzanie majątkiem oraz zapewnienie stabilności finansowej beneficjentom – w szczególności członkom rodziny założyciela.

2. Beneficjenci

Zwykła fundacja: W przypadku tradycyjnej fundacji, beneficjentami jej działalności są najczęściej społeczeństwo lub określone grupy społeczne, które mają korzystać z realizowanych przez fundację projektów, programów, czy usług. Fundacja nie może być powołana wyłącznie z myślą o korzyściach dla prywatnych osób czy grup.

Fundacja rodzinna: Beneficjentami fundacji rodzinnej są głównie członkowie rodziny fundatora, choć mogą to być również inne osoby wskazane przez fundatora. W tym przypadku fundacja pełni rolę swego rodzaju “skarbnicy rodzinnej”, zarządzając majątkiem w sposób, który pozwala na przekazywanie środków beneficjentom, co może obejmować m.in. wypłaty finansowe, dostęp do majątku czy inne formy wsparcia.

3. Majątek fundacji

Zwykła fundacja: Fundator, zakładając zwykłą fundację, musi wnieść określony majątek, który pozwoli na realizację celów statutowych. Wartość majątku, jaka musi być wniesiona, nie jest ściśle określona przez ustawę, ale musi być wystarczająca do prowadzenia działalności.

Fundacja rodzinna: Przy zakładaniu fundacji rodzinnej również należy wnieść majątek (minimalna wartość funduszu założycielskiego to 100 tys. zł), jednak w tym przypadku majątek ten nie jest wykorzystywany do realizacji celów społecznych, lecz do zarządzania i inwestowania w interesie beneficjentów. Fundacja rodzinna może posiadać udziały w firmach, nieruchomości, a także inne aktywa, które służą do generowania dochodu na rzecz rodziny.

4. Zarząd i kontrola

Zwykła fundacja: W fundacjach tradycyjnych fundator może pełnić rolę członka zarządu, ale jego wpływ na funkcjonowanie organizacji po jej założeniu jest ograniczony. Zarząd fundacji działa w ramach wyznaczonych celów statutowych i jest zobowiązany do realizacji tych celów zgodnie z prawem i regulaminem fundacji.

Fundacja rodzinna: W fundacji rodzinnej fundator ma znacznie większą kontrolę nad zarządzaniem majątkiem, nawet po założeniu fundacji. Może on określać, jak mają być dysponowane środki, a także wskazać beneficjentów i zasady wypłat. Ponadto, fundator może pełnić funkcję w radzie fundacji rodzinnej, co daje mu możliwość nadzoru nad realizacją założeń fundacji.

5. Opodatkowanie i aspekty finansowe

Zwykła fundacja: Zwykłe fundacje są zwykle zwolnione z opodatkowania dochodów w zakresie, w jakim realizują cele statutowe o charakterze społecznym. Oznacza to, że większość dochodów, które są przeznaczone na cele statutowe, nie podlega opodatkowaniu.

Fundacja rodzinna: Opodatkowanie fundacji rodzinnej jest bardziej złożone. Co do zasady fundacja rodzinna jest objęta zwolnieniem z podatku dochodowego. Jednak jest wiele sytuacji, kiedy ten podatek należy zapłacić. Przykładami takich sytuacji są na przykład realizacja świadczenia na rzecz beneficjenta (podatek 15%) czy prowadzenie przez fundację rodzinną działalności gospodarczej, której zakres wykracza poza ramy wskazane w ustawie (podatek 25%). Prowadząc księgowość fundacji rodzinnej należy każdą transakcję analizować indywidualnie pod kątem opodatkowania.

6. Proces zakładania

Zwykła fundacja: Aby założyć fundację, niezbędne jest sporządzenie aktu założycielskiego, ustalenia wysokości funduszu założycielskiego, a także stworzenia statutu organizacji (wraz ze wskazaniem celów statutowych). Następnie fundacja musi zostać wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego (KRS). Fundator musi również wnieść majątek, który będzie podstawą działalności fundacji.

Fundacja rodzinna: Proces założenia fundacji rodzinnej jest podobny, jednak wymaga większej precyzji w określeniu zasad zarządzania majątkiem. Niezbędne jest złożenie przez fundatora lub fundatorów oświadczenia o ustanowieniu fundacji rodzinnej przed notariuszem w akcie założycielskim lub testamencie. Konieczne jest sporządzenie statutu fundacji rodzinnej oraz przekazanie majątku na fundusz założycielski. Fundację rodzinną należy zgłosić do rejestru fundacji rodzinnych prowadzonym przez Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim. Ustawa o fundacji rodzinnej wprowadza szczegółowe przepisy dotyczące m.in. składu majątku fundacji, zasad wypłat dla beneficjentów oraz procedur wewnętrznych fundacji, co sprawia, że proces jej tworzenia jest bardziej skomplikowany niż w przypadku zwykłej fundacji.

Podsumowanie różnic między fundacjami

Choć fundacje rodzinne i tradycyjne fundacje mają pewne cechy wspólne, ich cele, struktura oraz sposób zarządzania majątkiem są zasadniczo różne. Zwykłe fundacje służą realizacji celów społecznych, a fundacje rodzinne mają na celu ochronę i zarządzanie majątkiem rodzinnym. Wybór między tymi formami organizacyjnymi zależy od indywidualnych potrzeb i priorytetów fundatora – zarówno w kontekście celów, jakie chce osiągnąć, jak i sposobu zarządzania majątkiem.

O fundacjach rodzinnych pisaliśmy również tutaj:

Fundacja rodzinna – 7 korzyści

Artykuł Fundacja rodzinna – 6 rzeczy, które odróżniają ją od innych fundacji pochodzi z serwisu Chandon Waller & Partners.

Ograniczona odpowiedzialność akcjonariuszy spółki

Jedną z głównych korzyści wynikających z prowadzenia działalności w formie spółki komandytowo-akcyjnej jest ograniczona odpowiedzialność akcjonariuszy. W tej strukturze, akcjonariusze odpowiadają tylko do wysokości wniesionego kapitału akcyjnego. Oznacza to, że w przypadku wystąpienia długów lub zobowiązań spółki, akcjonariusze nie ponoszą indywidualnej odpowiedzialności. Odpowiedzialność ta ograniczona jest jedynie do wartości posiadanych akcji. Natomiast komplementariusze, którzy uczestniczą w prowadzeniu spółki, są odpowiedzialni za zobowiązania spółki bez ograniczeń.

Elastyczność w zarządzaniu spółką komandytowo-akcyjną

Spółka komandytowo-akcyjna oferuje elastyczność w zarządzaniu. Może być zarządzana przez radę nadzorczą, zarząd. Może to być zarząd powołany przez komplementariusza – osobę fizyczną lub prawną, która ponosi nieograniczoną odpowiedzialność za zobowiązania spółki. Komplementariusze odpowiadają za zarządzanie codziennymi operacjami spółki, podczas gdy akcjonariusze mają ograniczone zaangażowanie w zarządzanie. To daje większą elastyczność w organizacji struktury zarządzania i pozwala na skoncentrowanie się na konkretnej roli i odpowiedzialności każdej grupy wspólników. Dzięki różnorodnym opcjom zarządzania przedsiębiorcy mają możliwość dostosowania struktury organizacyjnej do ich indywidualnych potrzeb i preferencji.

Łatwiejsze pozyskiwanie kapitału

Spółka komandytowo-akcyjna ma większe możliwości pozyskiwania kapitału w porównaniu do innych form działalności gospodarczej. Dzięki wyemitowanym akcjom, przedsiębiorcy mogą przyciągnąć inwestorów i akcjonariuszy, którzy wniosą swoje środki finansowe do spółki w zamian za udziały w zyskach. To pozwala na zwiększenie kapitału, który może zostać wykorzystany do rozwijania i rozbudowy przedsiębiorstwa.

Kontynuacja działalności spółki komandytowo-akcyjnej po zmianach udziałowców

Spółka komandytowo-akcyjna posiada odrębną osobowość prawną, co oznacza, że ​​działalność spółki nie jest zależna od uczestników. Nawet w przypadku zmiany właścicieli, spółka może kontynuować działalność, a jej zobowiązania i prawa są trwałe.

Atrakcyjny model biznesowy w spółce komandytowo-akcyjnej

Elastyczność w zarządzaniu sprawia, że łatwo jest pozyskiwać cennych dla organizacji wspólników – zarówno komplementariuszy jak i akcjonariuszy. Wykorzystując ich wiedzę, talent i doświadczenie, można rozwijać spółkę bez tworzenia zobowiązujących obie strony relacji biznesowych.

Jeśli zastanawiasz się nad tą formą prowadzenia działalności, jesteśmy do Twojej dyspozycji. Podpowiemy, które z rozwiązań będzie dla Ciebie najkorzystniejsze i przeprowadzimy Cię przez procedurę rejestracji spółki.

O zakładaniu spółek piszemy tutaj. Zachęcamy do lektury!

Artykuł Spółka komandytowo-akcyjna – jakie korzyści oferuje działalność w tej formie? pochodzi z serwisu Chandon Waller & Partners.

1. Zawiązanie spółki poprzez:

• sformułowanie dokumentu założycielskiego – statutu, aktu notarialnego lub innego dokumentu pisemnego z udziałem notariusza (wymóg ten dotyczy spółek z o.o., jawnych, komandytowych, komandytowo-akcyjnych, akcyjnych i partnerskich).
• Wykorzystanie gotowego wzorca umowy.

2. Wybór członków organów spółki (zarządu, zgromadzenia wspólników, opcjonalnie rady nadzorczej i komisji rewizyjnej):

• Spółki z dokumentem założycielskim powinny zwołać zgromadzenie wspólników i podjąć uchwałę w sprawie wyłonienia członków każdego z organów spółki.
• Pozostałe spółki wskazują członków organów dopiero w systemie teleinformatycznym.

3. Określenie adresu spółki:

• Adres spółki nie jest jednoznaczny z jej siedzibą. Musi to być konkretny lokal, którego spółka jest najemcą lub właścicielem.
• Popularnym i dużo tańszym rozwiązaniem jest korzystanie z wirtualnego biura (w Chandon Waller posiadamy taką usługę).

4. Pokrycie kapitału zakładowego:

• Każdy ze wspólników wnosi wkład na pokrycie kapitału zakładowego (w sumie min. 5 tys. złotych).

5. Rejestracja spółki:

• W przypadku spółek z dokumentem założycielskim – wniosek o rejestrację spółki składany jest przez Portal Rejestrów Sądowych w ciągu 7 dni od złożenia ostatniego podpisu.
• W przypadku pozostałych spółek – wniosek składany jest przez system S24.

6. Opłacenie podatku PPC:

W przypadku spółki z dokumentem założycielskim, podatek pobiera notariusz.

W pozostałych przypadkach w ciągu 14 dni od zawiązania spółki należy wpłacić podatek w wysokości 0,5% kapitału zakładowego.

7. Zgłoszenie (w ciągu 7 dni roboczych od wpisu w KRS) do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych. Beneficjentami Rzeczywistymi są osoby sprawujące kontrolę nad spółką poprzez:

• ponad 25% akcji lub udziałów,
• ponad 25% ogólnej liczby głosów,
• sprawowanie kontroli nad osobą/osobami łącznie mającymi ponad 25% udziałów/akcji/ogólnej liczby głosów.
• uprawnienia jednostki dominującej,
• wyższe stanowisko kierownicze.

8. Aktualizacja danych uzupełniających w NIP-8 (nr konta bankowego spółki, dane podmiotu prowadzącego księgowość):

• Jeśli spółka zamierza odprowadzać ZUS – zgłoszenie w ciągu 7 dni od wpisu w KRS.
• W pozostałych przypadkach w ciągu 21 dni od wpisu w KRS.

W razie jakichkolwiek pytań, jesteśmy do dyspozycji. Oferujemy profesjonalne wsparcie na każdym etapie zakładania spółki.

Artykuł O czym należy pamiętać przy zakładaniu spółki pochodzi z serwisu Chandon Waller & Partners.